|
| |
|
درس اول
هرکاری که با نام خدا آغاز نشود ابتر است. شاعران و نويسندگان پارسی زبان با بهره گيری ازاين سخن پيامبربزرگ اسلام (ص)ازديربازسروده ها و نويشه های خود را با نام پرودگارجهان آغازکرده اندو بزرگی بخشندگی وبخشايندگی اوراستودهوسرنيازبرآستان اونهاده اند.برپايه ی اين شيوه ی پسنديده بهترين سرآغازهرنوشته فصلی است درستايش خداوندجان وخردودرهيچ گنجی ازحکمت ومعرفت گشوده نمی شودمگرآن که وصف يگانگی آفريدگارهستی کليد آن باشد. درهرکتاب پس ازستايش يزدان پاک فصلیدرنعت ومنقبت برترين فرستاده اوآمده و آن گاه براووخاندانش _که برگزيده ترين خلق عالم و پيشرو و راهنمای فرزندان آ دم اند_سلام ودرودفرستاده شده است. آن چه می خوانيدبخشی ازتايخ جهانگشای جوينی است که درآن عطاملک جوينی (682_623ه.ق)بانثری شیوا به ستايش پروردگارعالم ورسول اکرم(ص)پرداخته است.تاريخ جهانگشای جوينی شرحوقايع تاريخ قرن هفتم هجریوحمله ی مغول به سرزمين ماست.
ستايش خدا وپيغمير سپاس وآفرين ايزدجهان آفرين راست. آن که اختران رخشان، به پرتوروشنی وپاکی او تابنده اندچرخ گردان به خواست وفرمان اوپاينده آفريننده ایکه پرستيدن اوست سزاواردهنده ای*که خواستن جزازاونيست خوش گوار*هست کننده ازنيستی نيست کننده پس ازهستی ارجمند گرداننده ی بندگان ازخواری درپای افکنده ی گردن گشان ازسروری پادشاهی اورااست زينبده خدايی اوراست درخورنده*بلندی و برتریازدرگاه اوجوی و بس.هرآن که ازروی نادانی نه اوراگزيد، گزند او ناچار بدو رسید. هستی هرچه نام هستی دارد بدوست. جهان رابلندی وپستی تويی ندانم چه ای هرچه هستی تويی. و درود برپيمبربازپسين پيشروپيمبرت پيشين.کره کشای هربندی.آموزنده ی هر پندی گمراهان را راه نماينده.جهانيان را به نيک وبد آگاهاننده.به همه زبانی نام اوستوده وگو ش پندنيوشان آو ازاوشنوده و همچنين درود برياران گزيده و خويشان پسنديده ی او باد تا باد وآب وآتش وخاک درآفريش برکاراست و گل برشاخسارهم بسترخار.
| |
بیاموزیم |
 |
خودآزمایی
